Briselski portal EUobserver ocenjuje da bi mirna smena vlasti u Srbiji mogla da otvori novo poglavlje na Zapadnom Balkanu i posluži kao model studentima, aktivistima i manjinama koji protestuju u evropskim gradovima zbog socijalne nejednakosti.
U tekstu se navodi da je Aleksandar Vučić priznao poraz sat i po po zatvaranju birališta, nakon što su izlazne ankete pokazale da je Srpska napredna stranka osvojila 105 od 250 mesta u Skupštini, dok je Studentska lista, koju predvodi kardiolog Ilija Srdanović, ostvarila 135 do 140 mandata.
EUobserver piše da je noć u Beogradu protekla napeto, uz pojačano prisustvo policije ispred državnih institucija, grupe studenata i građana koje su pratile glasanje, kao i više od 300 međunarodnih posmatrača. Portal podseća i da su evroposlanici i američki senatori ranije upozorili Vučića da ne pribegava nasilju i da ne pokuša da pokrade izbore.
Prema oceni portala, ubedljiva pobeda i izlaznost od oko 70 odsto ostavile su malo prostora za bilo kakve manipulacije, a euforija posle prvih rezultata podsetila je na pad Viktora Orbana s vlasti u Mađarskoj u aprilu. Istovremeno se navodi da srpski nacionalizam, korupcija na Zapadnom Balkanu i rusko mešanje neće nestati preko noći, ali da su s odlaskom nacionalističko-populističkog Vučića veće šanse za normalizaciju odnosa s Kosovom i manji rizik od raspada Bosne i Hercegovine.
EUobserver smatra i da bi reformski zamah iz Srbije, ako ga Evropska unija nagradi, mogao da se prenese na susedne zemlje i pomogne daljem približavanju Zapadnog Balkana Evropi, nakon što se pridruži Crna Gora. Portal dodaje da je reč o četvrtom porazu proruskih i/ili krajnje desničarskih partija u Evropi ove godine, posle Mađarske, Švedske i Letonije, kao i o dobrom uvodu u izborni „super ciklus“ u narednih 12 meseci.
U tekstu se zaključuje da mirna i demokratska tranzicija u Srbiji ne bi bila po volji moskovskih vlasti, jer bi mogla da posluži kao primer ruskom društvu. Srbija je istovremeno predstavljena kao model za studente, levičarske aktiviste i etničke manjine u Francuskoj, Italiji i drugim delovima Evrope, a kao primer da se do pobede dolazi nenasilnim otporom i strpljenjem navedeni su studenti koji su proteste započeli pre dve godine u Novom Sadu.
